Kadının çalışması veya ticaretle meşgul olması, esasen caizdir. Yaptığı iş meşru olduğu sürece kazandığı para da helaldir. Ancak bu çalışmanın bazı şartlara bağlı olduğu unutulmamalıdır. Öncelikle, kadının erkeklerle yakın ilişki kurmasını zorunlu kılacak karma ortamlardan uzak durması gerekir. Çünkü bu tür ortamlar çoğu zaman fitneye yol açmakta, iş arkadaşlığı adı altında ikili sohbetlere, samimiyete varan davranışlara, bakışma ve gülüşmelere sebep olabilmektedir.

Bir kadının iş yerinde başka erkeklerle geçirdiği vakit, kocasıyla geçirdiği zamandan fazla hâle gelirse bu durum farklı sorunlara kapı aralayabilir. Bazı kimselerin, sahabe hanımlarının pazarlarda ticaret yapmasını delil göstererek günümüzde kadınların karışık ortamlarda çalışmalarına meşruiyet kazandırmaya çalışması ise ilmî bir çarpıtmadır. Çünkü Hz. Peygamber’in bazı hanımları ve sahabe hanımlarından ticaretle meşgul olanlar, günümüzde olduğu gibi aynı mekânda sabah-akşam işçi-işveren ilişkisi içinde bulunmamışlardır. Dolayısıyla bu örnekleri günümüz şartlarına kıyaslamak, “kıyâs ma‘al-fârık” (aralarında benzerlik bulunmayan durumları kıyaslama) olur ki bu da ilmî bakımdan isabetli değildir. Her ne kadar böyle bir ortamda çalışan kadının kazancı helal sayılsa da, ortaya çıkabilecek fitne ve olumsuzluklar sebebiyle bu tarz bir çalışma haram hükmünü almaktadır.