Ehl-i sünnet âlimlerinin çoğunluğuna (özellikle Eş’arî ve Mâtürîdîlerin büyük kısmına) göre mukallidin imanı sahih ve geçerlidir. Bununla birlikte, kişi imkânı varsa imanını delillerle güçlendirmeli ve bilinçli bir şekilde temellendirmelidir. Bu nedenle, anne-babasını veya çevresini taklit ederek iman eden kimse mümin kabul edilir. Ancak imanını delillerle destekleme imkânı bulunduğu hâlde, aklî deliller üzerinde düşünmeyi (nazar) ve bu delillerden sonuç çıkarmayı (istidlâl) ihmal eden kişinin, bazı âlimlere göre sorumluluk taşıdığı ifade edilmiştir.