Hanefî, Mâlikî ve Hanbelîlerin çoğuna göre: Tabaklama işlemi bütün hayvan derilerini temizler; ancak domuz derisi istisnadır, çünkü Kur’an’da domuz bütünüyle necis sayılmıştır. Şâfiîlere göre: Yalnızca helâl olan hayvanların derileri tabaklamayla temizlenir. Domuz ve köpek derisi tabaklansa dahi temiz sayılmaz.

Bu alimler “De ki: Bana vahyolunanda, yemek isteyen kimse için haram kılınmış bir şey bulamıyorum; ancak şu üçü (haramdır): leş (kendiliğinden ölmüş hayvan), akıtılmış kan, yahut domuz eti — çünkü o şüphesiz pistir — veya Allah’tan başkası adına kesilmiş fısk (kurbanlık).”[1] ayetinden zikredilen لَحْمَ خِنزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ ifadesindeki “o” zamirinin “hınzır”a döndüğünü dolayısıyla domuzun derisi ile birlikte tamamının haram olduğu kanaatine varmışlardır.

Bazıları, “Herhangi bir deriyi tabaklasanız temiz olur”[2] şeklindeki sahih hadise dayanarak, domuz da dahil olmak üzere tabaklanan her hayvanın derisinin temiz olacağını savunmaktadır.[3] Bu görüşe göre, mezkûr ayetteki “o” zamiri, hadisin delaletiyle “lahm/et” lafzına dönmekte ve dolayısıyla domuz tabaklandığında derisi temiz sayılmaktadır. Bu nedenle, domuz derisinden elde edilen elbise ve benzeri ürünlerle yapılan ibadetlerin caiz olabileceğini savunmaktadırlar.

Oysa sahabenin günlük hayatta pek çok malzemede deri kullanmasına rağmen, domuz derisi kullandıklarına dair herhangi bir rivayet nakledilmemiştir; bu durum, çoğunluğun görüşünün daha isabetli olduğunu göstermektedir.

[1] En‘âm, 145 ; قُلْ لَا أَجِدُ فِي مَا أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلَىٰ طَاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلَّا أَنْ يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَمًا مَسْفُوحًا أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ أَوْ فِسْقًا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ

[2] Buhârî, “Libâs”, 68; Müslim, “Hayz”, 105; أَيُّمَا إِهَابٍ دُبِغَ فَقَدْ طَهُرَ

[3]  Bayındır, Abdülaziz, Domuz derisi, s.1-4; https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/10085