İslâm hukukuna göre evlilik devam ettiği sürece erkek, eşinin yeme, içme, giyim ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını (nafaka) karşılamakla yükümlüdür. Boşanma hâlinde ise nafaka sorumluluğu iddet süresiyle (takriben üç ay) sınırlıdır. Dinen gerçekleşen boşamada kadın, iddet süresince veya hamile ise doğuma kadar nafaka hakkına sahiptir.

Resmî (mahkeme kararıyla) boşanma durumunda ise taraflar hukuken evli sayıldığından, mahkeme kararı kesinleşinceye kadar erkeğin nafaka yükümlülüğü devam eder.

Baba, küçük çocuklarının nafakasını karşılamakla yükümlüdür; çocuklar kendi geçimlerini sağlayabilecek duruma gelinceye kadar bu sorumluluk devam eder. Annenin yeniden evlenmesi, bu yükümlülüğü kaldırmaz; nafaka aslen babaya aittir. Babanın fakir olması halinde sorumluluk, onun babasına (dedesine) ve baba tarafından olan usûlüne aittir.