Hanefî, Şâfiî ve Hanbelî mezheplerinin tamamı ile Mâlikîlerin kahir ekserine göre kadının lohusa veya cünüp hâlinde gerek Mushaf’a dokunması gerekse Kur’ân okuması câiz görülmemiştir. Cumhur âlimler bu konuda “Ona, ancak tertemiz olanlar dokunabilir.”[1] âyeti ile Amr b. Hazm’ın rivayet ettiği “Kur’ân’a temiz olandan başkası dokunmaz.”[2] ve “Hz. Peygamber (s.a) Cünüp ve hayızlıyı Kur’ân okumaktan neyhederdi.”[3] yine “Kur’ân’a hayızlı ve cünüp kimse dokunamaz.”[4], “Hayızlı ve cünüp kimse Kur’ân’dan bir şey okuyamaz.”[5] şeklindeki rivayetleri esas almaktadırlar.

Öncelikle kadınların mezkûr günlerde Kur’ân âyetleri yerinde hadis ezberi veya şerhleriyle meşgul olmalarını şiddetle tavsiye ederiz. Ancak ilgilenme zorunluluğu doğarsa bu takdirde âyetleri telaffuz yani kıraat etmemek şartıyla göz ucuyla okumaları yeterli olacaktır. Şayet bu hanım ders Kur’ân okutmakla yükümlü muallime ise Kur’ân-ı Kerîm’i kelime kelime öğretmesi câiz görülmüştür.[6]

[1]  Vâkıa, 77-80.

[2]  Muvatta’, Kur’ân, 1.

[3]  İbn Ebî Şeybe, el-Musannef, 1/97.

[4]  Serahsî, el-Mebsût, 3/152.

[5]  Aliyyü’l-kârî, Fethu bâbi’l-‘inâye, 1/143-144.

[6]  İbn Abidîn, Reddü’l-Muhtâr, 1: 293.