Gerek namaz içerisinde gerekse namaz dışında meydana gelen ağlama, sebebi ne olursa olsun abdesti bozmaz. Ancak ağlamanın namaza etkisi, ağlamanın sebebine ve şekline göre değerlendirilmiştir.

Fıkıh kaynaklarında, dünyevî bir musibet, sıkıntı veya endişe sebebiyle kişinin namaz esnasında sesli şekilde ağlaması hâlinde namazın bozulacağı belirtilmiştir. Buna karşılık Allah korkusu, ahiret düşüncesi, cennet ümidi veya cehennem endişesi gibi dinî saiklerle meydana gelen ağlama ise sesli olsa dahi namaza zarar vermez. Bilakis bu tür bir ağlama, huşû ve kalp rikkatinin bir göstergesi kabul edilmiş ve ibadetin manevî değerini artıran bir davranış olarak değerlendirilmiştir.[1]

Bu itibarla, namaz sırasında gerçekleşen her ağlama namazı bozmaz; belirleyici olan husus, ağlamanın kaynağı ve ortaya çıkış biçimidir. Dünyevî sebeplerle meydana gelen ve harfleri belirginleşecek derecede sesli ağlama namazı bozarken, uhrevî duyguların etkisiyle gerçekleşen ağlama namaza zarar vermez.

[1] Kâsânî, Bedâʾiʿu’ṣ-ṣanâʾiʿ fî tertîbi’ş-şerâʾiʿ (Mısır: Şirketü’l-Matbûʿâti’l-ʿİlmiyye, 1327-1328), 1: 235; «ولو أن في صلاته أو بكى وارتفع بكاؤه فإن كان ذلك من ذكر الجنة أو النار لا تفسد الصلاة»