Hanefî mezhebine göre kişinin bulunduğu yerde zekât verecek muhtaç kimse bulunmadığında, başka bir beldedeki fakir akrabalarına veya daha muhtaç kimselere zekâtını göndermesi câizdir ve bunda kerâhet yoktur. Ancak zekâtı ulaştırmak için yapılan yol, konaklama ve nakliye masrafları zekât miktarından düşülemez. Çünkü zekâtın tamamının fakire temlik edilmesi gerekir. Nitekim kurban etinin ve derisinin de ibadet kapsamında ayrılan bir mal olması, bunların kişinin kendi masraflarında kullanılmasını veya bedelinin kurban yerine sayılmasını gerektirmez; hak sahiplerine ulaştırılması esastır.